I know
which side you are sleeping on, child of Battus

the nymph snapped back
trickling some polysyndetons


από ποια πλευρά κοιμάσαι, Βαττοπαίδι

απάντησε η νύμφη
στάζοντας πολυσύνδετα


Das Ding an sich

I feel the haunt of God in my innards
arousing insurrections in my blood by the poetry
he withholds worlds without end

Το Γνήσιον

Νιώθω στα σπλάγχνα το λημέρι του Θεού
να στασιάζει μες στο αίμα μου την ποίηση
περιουσία μου εις πάντας τους αιώνας



Coffins are ferrying us

Helen on the cello, Daniel at the piano,
Angelica on the violin and Lemonia on the harpsichord
Oh yes! As we mentioned a short while ago
we are ‒inside our catafalques‒ on our way
to a concert of the spheres
(for hand-made period instruments only)
Take your seats, please,
we are starting in five minutes


Φέρετρα μας μεταφέρουν
ως χειροποίητα όργανα εποχής
η Ελένη βιολοντσέλο, πιάνο ο Δανιήλ,
βιολί η Αγγέλα, τσέμπαλο η Λεμονιά
ω ναι, όπως το είπαμε πιο πάνω
στις θήκες μας ετοιμαζόμαστε για το κοντσέρτο των σφαιρών.
Καθήστε τώρα
σε πέντε λεπτά βγαίνουμε

(from Byblos, ed. Mandragoras, Athens 1012)



for Hector Kaknavatos

Still, the pericardium is the poet’s wind haunt
he dons his bullet-proof cap and struts off
his ever-failing needs shut down
as they are rumored about in the village of Makrynitsa
yet resolute to the end
he dons his bullet-proof cap
gives death a kiss
on the forehead, a griffin rampant and a Samaritan

Η Σαρκοφάγος

Μα περικάρδιος ο άνεμος του ποιητή
βάζει το αλεξίσφαιρο σκουφάκι του καμώνεται και φεύγει
οι επιθυμίες του σε συνεχή υποτροπή κλείνουν
και λέγονται στη Μακρυνίτσα
αλλά αυτός εκεί ‒
βάζει το αλεξίσφαιρο σκουφάκι του
φιλά τον θάνατο στο μέτωπο, γρύπας ορθός και Σαμαρείτης



Smashing womb stalagmites
pierce one’s innards and aim straight for the heart
a verb will function as passage, will elevate Hypatia
right after she has sealed our rhetoric,
with the Crashes
it will gamble the nearing run-in
we get to watch the schoolbus of the sun
recede with measured steps

Οι Μολυβήθρες

Της μήτρας οι εξαίσιοι σταλαγμίτες
τρυπούν τα σπλάγχνα κατευθύνονται προς την καρδιά
το ρήμα γίνεται πέρασμα, την Υπατία ανυψώνει
αφού σφραγίσει εκείνη τη ρητορική
προκινδυνεύει την επόμενη συνάντηση
με τους απρόσκλητους
το σχολικό του ήλιου ρυθμικά
το βλέπουμε να ξεμακραίνει


Stories from the Receptable

Mother, you just rest; we’re being played on the “off” mode.
Whenever we are “on”, we demand eyes of Arrogance
yells to go the “bayonets affixed”
truth is serving us the dinner of the dead unto
ghost writers and entertainers are poping of the crypt.

We tell fate, don’t look –we are changing
we are putting on the cloak of losses
and emotions
over at the invisible island all by itself our dream is waking
through the night, the ossuary upon the waters therefore
off we go

Ιστορίες της Σταγμοδόχης

Εσύ ησύχασε μητέρα, μας παίζουνε σβηστούς.
Όταν ανάβουμε, τα μάτια θέλουμε της ‘Επαρσης
ξεφωνητά στην ξιφολόγχη
η αλήθεια μας σερβίρει το νεκρόδειπνο
στη ματαιολογία
από την κρύπτη ξεπηδούν οι διασκεδαστές κι οι σκιαγράφοι

Λέμε στη μοίρα μην κοιτάς ‒αλλάζουμε
φοράμε τον χιτώνα των χαμών
και των συναισθημάτων
πέρα στ΄ αόρατο νησί μας ξενυχτά το όνειρο μονάχο
με τ’ οστεοφυλάκιο επάνω στα νερά και πάμε



Writing to the point

of light

Σε πλάνο κοντινό

Γράφω έως



A Beaconhouse of Sensibility

Behold the pianists
Crystal-laden, communicative
stem-cell hands
the benthic dazzlers to azimuth orbiters
all the way to the Lychnus and the Nekyia
persona plus real faces rowing

They say

Play at two very softly?
Make sure you do

terror’s express choo-choo
oil-candle wickholders nailed down on the tux securely

Φαροφυλάκιο ευαισθησίας

Παρατηρήστε τους πιανίστες με τα κρύσταλλα
έχουν πλασματοκύτταρα στα χέρια μεταδόσιμα
αποτυφλώνουν άβυσσο, μεσουρανούν και πάνε
στους πληθυσμούς του Λύχνου και της Νέκυιας
με το φανταστικό και το πραγματικό τους πρόσωπο
να λάμνει


Να παίξουμε στις δύο σιγανά;
Να παίξετε

του τρόμου γρήγορο τραινάκι
κι οι καντηλήθρες καρφωτά στο φράκο

Translated by Prof. Stavros Deligiorgis

(Hellenica, Novelty within or beyond language, Anthology of young greek poets, intr. Alexis Ziras, Gavrielidis Publications, Athens 2009)


Stavros Deligiorgis was born in Sulina, Romania, of Greek parents. He attended the Greek community schools of Sulina and Bucharest before emigrating to Greece after WWII. From 1947-1957 he lived with his parents in a 2,000-inmate refugee camp while also finishing his secondary education and graduating from the National University of Athens. He studied English and American literature at Yale on a Fulbright scholarship, and Comparative Literature, Classics, Old and Middle English at the University of California at Berkeley. Between 1965 and 1996 he taught in the English and Cinema and Comparative Literatures departments at the University of Iowa. He has received numerous research awards, and his publications include books and articles in scholarly journals, as well as performance and intermedia art projects.