Μελανία (1990)

Για πολλαπλές χρήσεις «…φτύσε το θάνατο κυριακάτικα» ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ Γλυκός αήρ που θα ‘λεγε κι ο πρόγονος να ξεσκεπάζει ύπερους, φθαρμένα ξόανα, μικρά και κατεχόμενα από ελπίδα. Τότε που ανέβαινε στη πόλη πιάνοντας σύννεφα καλλωπιστικά στην κάθε χάση του φθινόπωρου, σημαίες τον ακολουθούσαν σπίτια που δεν κατοίκησε ποτέ ασύνειδες χαρακιές στις λεοντές του σκότους. Κι…

Μα περικάρδιος ο άνεμος του ποιητή (2005)

Η σαρκοφάγος του Έκτορα Κακναβάτου Mα περικάρδιος ο άνεμος του ποιητή βάζει το αλεξίσφαιρο σκουφάκι του καμώνεται και φεύγει οι επιθυμίες του σε συνεχή υποτροπή ‒κλείνουν και λέγονται στη Μακρυνίτσα αλλά αυτός εκεί‒ βάζει το αλεξίσφαιρο σκουφάκι του φιλά τον θάνατο στο μέτωπο Γρύπας ορθός και Σαμαρείτης   Ιστορίες της σταγμοδόχης Εσύ ησύχασε μητέρα, μας…

Βιβλιοπαρουσίαση

Βιβλιοπαρουσίαση Χρυσούλα Αγκυρανοπούλου «Μελανία», εκδ. Πλέθρον Εδώ δεν χρειάζονται πολλά λόγια… Αρκεί που ένας νέος άνθρωπος, μια φοιτήτρια, στο δεύτερο, μόλις, έτος της Γαλλικής Φιλολογίας, εκδίδει το πρώτο της βιβλίο. Μία ποιητική συλλογή στα 20 χρόνια, κρύβει καταρχήν, την υπέρμετρη ευαισθησία. Κι η Χρυσούλα Αγκυρανοπούλου, που γεννήθηκε στον Πειραιά, κάνει με την «Μελανία», το πρώτο…

Βύβλος (2012)

Ξυρόν Πώς σκόρπισε έτσι το μαντρί μου; αμνοί εκπνέουνε Αλκμάνα κι οι σκύλοι που εξέθρεψα ορμούν να κλείσουνε τις σφίξεις. Τίποτε δεν τους γυρίζει πίσω ούτε ο ξυλοπόδαρος θεός ούτε η ομιλία απ’ τις πλαγιές προβάλλουν έριφοι στιχανατόμοι   Επεισόδια στο αγριοτεμάχιο 1 Στον Κάτω Κόσμο σ’ οδηγούνε οι ασπάλακες. Μάγκες, ο Ορφέας σαν σε…

Σαπφώ και Αλκμάν

(ενώπιον των ανισότιμων τιμών του αισθητικού παροξυσμού)   Σαπφώ: εξομολογητική γραφή με ομηρικές μετατοπίσεις Είναι απίθανο οι λέσβιοι ποιητές του 6ου και 7ου π.Χ. αιώνα να μπορούσαν να φανταστούν ότι αιώνες μετά από το έργο τους θα εμφανιζόταν ένα παγκόσμιο ρεύμα ενδιαφέροντος γι’ αυτούς και μάλιστα μεταξύ των διανοουμένων ενός ξενόγλωσσου επεκτατισμού, όπως των Λατίνων.…

Νέλλυ Ζάκς: Ιδού το Ρόδο της Αλμύρας

Ο Φάλαρις και η μάντις Η ποιήτρια Νέλλυ Ζάκς (Nelly Sachs) γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου στο Βερολίνο και πέθανε στις 12 Μαΐου 1970 στην Στοκχόλμη, λίγες εβδομάδες μετά την αυτοκτονία του Πάουλ Τσέλαν στο Παρίσι. Ήδη από τα δεκαεπτά της ξεκίνησε να γράφει ποιήματα σε παραδοσιακή φόρμα ενώ το 1921 δημοσίευσε το Legenden und Erzählungen…

Μεταξύ φιλοσοφίας και γλώσσας

Μεταξύ φιλοσοφίας και γλώσσας: Εθνοφιλοσοφική προσέγγιση του Paul Celan από τον Jacques Derrida Της Χρυσούλας Αγκυρανοπούλου   «Ορφανά κείμενα» και «δοκιμές αποκρυπτογράφησης» Η διάλεξη που εκφωνήθηκε εις μνήμην του Hans Georg Gadamer στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, στις 5 Φεβρουαρίου 2003 από τον Jacques Derrida, (όπως και εκείνη της Αθήνας, στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, στις 9…

Επαμεινώνδας Γονατάς

Στο πολυσέλιδο επίμετρο της μετάφρασης των ποιημάτων του Ιβάν Γκόλ από τα γαλλικά, ο Επαμεινώνδας Γονατάς σημειώνει τα εξής: «Ο ποιητής στην επίμονη προσπάθειά του να πραγματώσει την ολοκλήρωσή του και να καταλάβει τη θέση του στο σύμπαν, απέκτησε μια θαυμαστή δύναμη εξοικείωσης με τη φύση, καταργώντας τις αποστάσεις που τον χωρίζουν απ’ αυτήν».1 Αυτή…

Τα τρίηχα της μνήμης

Μπαχ/Καρούζος. Γαλλικά ‘Ανοιξη φθινόπωρο καλοκαίρι χειμώνας Ο Μπαχ ανεβαίνει πάντα στους αιθέρες γελαστός άγγελος του δρυμού μεγάλος ιδιοκτήτης ο Μπαχ ανεβαίνει την ουράνια σκάλα ιερέας των ήχων απ’ τη βροχή νεότερος αγιόκλημα φυτρωμένο στ’ όργανο της εκκλησίας η θαλπωρή μες στην άνοιξη του θεού μεγάλη. Παντρεύει τις φωνές με καθαρότητα πέρα από κάθε εποχή πετά…

O τρουβαδούρος Guillaume IX d’Aquitaine και το τίποτα του κειμενικού κόσμου

Ο αρχαιότερος σωζόμενος από τους τρουβαδούρους είναι ο Guillaume IX d’Aquitaine (Γουλιέλμος Θʹ της Ακουιτανίας, 1071-1126). Στο ποιητικό του έργο, στα νότια γαλλικά της εποχής του, εφευρίσκει λέξεις και κανόνες αναδεικνύοντας τον lyrisme courtois [αυλικό λυρισμό]. Αν και διασώθηκαν μόνο έντεκα από τα ποιήματά του, παραμένουν αντιπροσωπευτικά μιας στιχοποιίας πληθωρικής και ρηξικέλευθης. Ένα από τα…