Συνέντευξη Εφημερίδα Πελοπόννησος 24.2.2019

  Ας υποθέσουμε ότι έχετε απέναντί σας τον εαυτό σας όταν ήταν παιδί και πρέπει να τον συστήσετε σε άλλους. Τί θα λέγατε; Άλλαξε κάτι από τότε; Εκστασιασμένη πάντα με γλώσσες και προγόνους. Γαλλικά, ρωσικά, τουρκικά. Και μουσική. Από την Σμύρνη, την Σεβαστούπολη, τον Πειραιά, το Παρίσι. Με ακαταπόνητη φιλομάθεια και αγάπη για την διδασκαλία.…

Βάλε τη ζακέτα σου.Διάστιχο.

Ηχογραφώντας ένα διήγημα

Τί καθιστά το διήγημα του συγγραφέα Μάκη Τσίτα «Βάλε τη ζακέτα σου» τόσο εκλεκτό στο σύμπαν της λογοτεχνίας; Καταρχάς, η μορφή του. Η γραφή, ως αιμάσσων σταλακτίτης, εν μέσω του συναισθηματικού σπηλαίου, πέφτει με αδιόρατες σταγόνες στο μέτωπο του γιου. Ολόκληρο το κείμενο-τύμβος, αποτελεί μια πανανθρώπινη πιστοποίηση του, καταληκτικώς, κοινού τόπου του Ανθρώπου. Ετούτη τη…

Ύβος Στασίαρχος (1991)

Δύο απόψεις μοσχολίβανο Αναπνέεις και οι πόροι μου εξαίσια ευδοκιμούν γυρίζω πίσω επιπόνως η μάνα μου αρνείται πια να με κλαδέψει. Με μία λέξη η γη είναι καντήλι τσίγκινο στο σύμπαν οι νεκροί ούτως ή άλλως οι αναθυμιάσεις της.   Ο πλειστηριασμός των άστρων Φιλί που σου αφαιρεί την μνήμη ανέκδοτο απόφθεγμα του Ζαρατούστρα, εφέσεις…

Το Αναστάσιμο Μυροπωλείο (1998)

Ο ερχομός του Ηράκλειτου στη βαθυκύανο χώρα Ο Ηράκλειτος στις πύλες του Παράδεισου όμοιος σταλακτίτης ο ερανικός ο φιλοδέσποτος του Σύμπαντος φυλλορροώντας ιδού ένας άγιος-επιφώνημα: ‒ Τί είναι η αγάπη, σας ρωτώ ‒ Κύων στηλίτης αίματα λείχων· κι ο γέροντας τον πέρασε στον Ιερό Ναό να αναρτήσει στις ιτιές μνημόσυνα τα ποιήματά του.   Χριστούγεννα…

Σκοτία (2017)

Προσέχω τον νουν Κάθομαι στη ακτή και κάνω τον Περίττα. Μόλις προχθές με φώναζες μα πέντε μήνες τώρα από το χάραμα ‒πικρά‒ γρυλλίζω να γυρίσεις. Στους βράχους κάθομαι και κάνω τον αρτέμη. ‒Κοιτάξτε στρατηγέ, πρώτη φορά βλέπω πουλάκι να κάθεται σαν τον φρουρό στην άγονη νησίδα. Πιάνομαι στον βυθό και κάνω την εξαντλημένη. ‒Ζεις; μ’…

Ο κόμβος του Ταβάρα (1994)

Εαρινή οστράκωση Σαν να μεγάλωσε η ελπίδα συμποσίαρχοι πυρέσσω, τον Νικηφόρο φέρατε, ει δυνατόν, τον καταχθόνιο. Λέξεις αφρούρητες καθώς πετούν και λένε έρεβος είναι η όστρια, εδώ το μέτωπο προσεύχεται απόκρημνο (αριστερά ξαγρύπνια πουλιά στα δεξιά και να μας γνέφουνε οι μνήμες ξυλοπόδαρες) αλλά σιγά σιγά ακούω σπάνια αγγειοδιαστολή εσπερινά ξωκλήσια οι επιθυμίες μας συναθροισμένα…

Μελανία (1990)

Εύφλεκτο στοχαστικό Τους αρχηγούς σταθμούς πολλοί αναρωτήθηκαν για να τους περπατήσουν. Τα οσφραντικά των ρόδων ερασιτεχνικά παγκάκια των λεπρών οργισμένες στέρνες κατασκότεινες δηλαδή παραδαρμοί. Σ’ αγάπησα για να μισήσω τις μικρές θεές σου τους παγοκρύσταλλους του ύπνου, τα άλογα του μυλωνά που χρωματίζουν τα λιβάδια. Κατεβάστε τα μπαλκόνια ανυψώστε τον άνθρωπο. Ο μέσα κόλπος είναι…

Μα περικάρδιος ο άνεμος του ποιητή (2005)

Η σαρκοφάγος του Έκτορα Κακναβάτου Mα περικάρδιος ο άνεμος του ποιητή βάζει το αλεξίσφαιρο σκουφάκι του καμώνεται και φεύγει οι επιθυμίες του σε συνεχή υποτροπή ‒κλείνουν και λέγονται στη Μακρυνίτσα αλλά αυτός εκεί‒ βάζει το αλεξίσφαιρο σκουφάκι του φιλά τον θάνατο στο μέτωπο Γρύπας ορθός και Σαμαρείτης   Στην κεντρική κρεβατοκάμαρα του πάθους «Ο κόσμος…